Woestijnreizen

Vele malen ben ik in de woestijn geweest. Eerst naar de Sinaï woestijn in Egypte en later naar de Wadi Rum woestijn in Jordanië. De woestijn doet iets met je, dat ervaar ik telkens weer. Er gaat een grote kracht en wijsheid uit van de oorverdovende stilte, de eenvoud en puurheid van de woestijn. Het nodigt uit om zelf stil te worden en in jezelf af te dalen. Om stapje voor stapje de franjes van het leven in Nederland, de meningen van anderen en zeker ook die van jezelf achter je te laten. Om bij jezelf te komen en daarmee te zijn. Van daaruit kan je bepalen op welke wijze je verder wilt, welke keuzes je wilt gaan maken en vanuit welke waarden je wilt gaan leven. De bedoeïenen met wie wij door de woestijn trekken zijn daarbij een mooie spiegel. Zij zijn levenskunstenaars als het gaat om alles met aandacht, in harmonie en pure eenvoud te doen. Dat ervaren ik en de mensen die met mij mee reizen telkens weer.

Wandelen door de Wadi Rum, achter de kamelen aan, maakte me energieker, gaf me helderheid in mijn denken en bracht mij tot de realisatie dat slechts een moment geldt: NU.

De afwisseling van lopen, denken, voelen, gezond voedsel, yoga, geleide meditatie, slapen onder de sterren, lachen, zingen, dansen, spelen, luchtige en diepzinnige gesprekken met waarachtige mensen, doet mij de rest van mijn leven terugverlangen naar de woestijn.

Koen

Trekken door Wadi Rum in Jordanië

Elk voor- en najaar trek ik met een groep door de Wadi Rum woestijn in Jordanië. Deze woestijn staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO. De uitgestrekte vlaktes worden omlijst door indrukwekkende rotspartijen. Er zijn nog steeds sporen te vinden in de ruige droge valleien van de karavanen die jaren geleden met goederen richting Petra trokken: het knooppunt tussen zuid, oost, west en noord. In dit historische gebied trekken wij met de bedoeïenen en hun kamelen elke dag in stilte naar een nieuwe overnachtingsplek met telkens weer een waanzinnig uitzicht. Een prachtig decor voor een bijzondere reis.

Het doel van deze reis is een pas op de plaats te maken in ons vaak hectische en drukke leven. De stilte en leegte van de woestijn helpt jou om terug te komen bij essentiële vragen over wie je bent, waar je voor staat, hoe je vorm wilt geven aan jouw leven. Het leren loslaten staat daarbij centraal. Elke dag bied ik verschillende oefeningen aan die jou daarbij helpen.

Meteen vanaf dag één wist Caroline voor verdieping te zorgen die de reis zo uniek maakt. Voor een intense verbondenheid met de andere deelnemers. Voor mij is het een keerpunt geweest in mijn burn out.

Ik heb gevoeld dat ik in al mijn kwetsbaarheid meer dan genoeg kracht heb om alles aan te kunnen. Nog dagelijks voel ik de warme woestijnwind door mijn haar. Ik hoef mijn ogen maar te sluiten en ik ben er weer. Daar waar je heel klein bent en tegelijkertijd voelt dat je alle ruimte mag innemen. En gewoon goed bent zoals je bent. Een inzicht dat een cadeau is voor altijd.

Lydia

Het programma in vogelvlucht

We starten onze reis in Aqaba, de enige stad in Jordanië die aan de kust is gelegen. De eerste dag is er gelegenheid om ‘te landen’ en elkaar beter te leren kennen. Overdag genieten van het rustige strand bij een beachclub en ’s avonds in de stad tussen alle bedrijvigheid van deze Arabische stad. We maken een start met het verkennen van wat loslaten voor jou is en het formuleren van persoonlijke aandachtspunten.

De volgende dag begint onze tocht door de woestijn. Met jeeps rijden we naar het grensgebied tussen de rode en witte woestijn. Daar staan de bedoeïenen met hun kamelen op ons te wachten. We trekken met name door de meer rustige witte woestijn. Het ritme van de dag ziet er telkens hetzelfde uit. Elke ochtend en avond een oefening. Overdag lopen we in stilte. De niet-lopers onder ons kunnen zich ook mee laten wiegen op de rug van een kameel. ’s Middags en ’s avonds wordt er een heerlijke maaltijd op een vuurtje klaargemaakt. ’s Avonds maken we een kampvuur, wisselen we verhalen uit, maken we muziek of is er tijd voor jezelf. Slapen doen we op een matje onder de sterrenhemel.

Na 4 dagen woestijn vertrekken we aan het einde van de dag richting Petra, de uitgehakte verlaten stad uit kalksteen die ook op de werelderfgoedlijst van UNESCO staat. De laatste dag zijn we terug in Aqaba. We sluiten onze reis af met een feestelijk eten waarbij we stil staan wat de reis voor een ieder heeft gebracht.

Naast de 4 daagse woestijnreis in combinatie met Petra organiseer ik ook een reis waarin wij 6 dagen door de woestijn trekken. Dag 3 in de woestijn is dan een rustdag. Op de zesde dag keren wij weer terug naar Aqaba.

Geplande reizen:

In 2017 staan de volgende reizen gepland:

  • 27 oktober tot en met 3 november* (4 daagse woestijnreis met bezoek aan Petra)
  • 3 tot en met 12 november* (6 daagse woestijnreis).

* Omdat vluchtschema’s wisselen zijn bovengenoemde data richtlijnen. De vertrekdata kunnen een paar dagen afwijken van de genoemde data.

Reis op maat

Wil je met een eigen groep naar de woestijn afreizen? Dat kan. Vanaf 4 personen kan ik een reis op maar maken. Samen kijken we wat de doelstelling is van jullie woestijnreis en op welke manier ik daar het beste vorm aan kan geven. Denk aan een vriendengroep maar ook aan een groep collega’s. De woestijn leent zich prima voor o.a. het leren kennen van jezelf en elkaar, het vergroten van de verbinding onderling en het verbeteren van samenwerking. Naast de woestijn kunnen jullie er voor kiezen om Aqaba, Petra, de dode zee, Jerash en Amman te bezoeken. Wil je meer over deze optie weten? Neem dan contact met mij op via het contactformulier of bel Caroline op 06 – 45 20 48 84. Ik denk graag met jullie mee.

Een tijdje prikkelarm leven heeft het voordeel dat je alle tijd, energie en gedachten aan jezelf kunt besteden. Dat is even wennen als je gewend bent om meestal druk-druk te zijn, een hoge lat te hebben en om altijd eerst aan een ander te denken. Met een uitgekiend programma van onder andere yoga, groeps- en individuele gesprekken, (schrijf)oefeningen, rust en inspanning begonnen de kwartjes stuk voor stuk te vallen.

Ik vroeg me tevoren af wat je weken later nog zou merken van een reis als deze. Was het een kortdurend Tsjakka-gevoel of zou het beklijven? Het laatste bleek het geval. Ik ben nu zes weken terug en het is nog steeds lekker rustig in mijn hoofd, mijn lijf en mijn leven.

Ik zeg vaker ‘nee’, ben beter voor mezelf gaan zorgen, leg de lat wat lager en blokkeer hier en daar mijn agenda met de opmerking ‘Nu even niet!’

Petra